Coido que hai algunhas cousas que se poden dicir do “Linguado” que en Galicia, en peixes brancos, á prancha (o de ración) ou en filetes, é un dos máis sonados con todo merecemento pola exquisitez e delicadeza do seu sabor. O primeiro é informar que se trata dun peixe extraño, cun proceso biolóxico raro que, […]
Os melindres son, normalmente, rosquillas moi pequenas ás que se lles da brillo e lucimento (ademais de acrece-lo seu sabor doce) con xarope, no ponto xusto que o reposteiro ou panadeiro saben. E non hai máis: améndoas, fariña, leite, con ovos ou sen eles, anís ou mel (en Silleda), etc. Dos melindres de sona, non
Da torta de Santiago, que axiña cumprirá dous séculos, se non os fixo xa (¡quén lla dera ós primeiros pelegríns!), podemos dici-lo fundamental: que leva a cantidade xusta de améndoa, que lle da ó interior esa cor marela torrada característica, e o seu sabor intenso. Despois xa se sabe: uns pensan que debería levar máis
Torta de Santiago (I.X.P.) Read More »
O noso “bonito” (o Thunnus alalunga de Xosé Bonnaterre, sacerdote e naturalista francés) é o túnido de carne máis branca e celmosa de todos eles, e é unha das primeiras especies, en importancia, dentro da economía pesqueira galega, tendo en conta a pesca de altura ( en augas comunitarias, có atún e peixe espada, e
Bonito do Norte – Atún branco Read More »
En realidade, dicir “Pan de broa” é o mesmo que dicir “Pan de pan” porque “broa” deriva da verba céltica “bron”, que significa “pan”. A broa é o pan feito con fariña de millo, e abonda con dicir broa para sabermo-lo que é sen engadir “pan”. Outra cousa é cando para face-la broa se lle
O naturalista francés Don Xoan Bautista de Monet, Cabaleiro de Lamarck, autor da teoría transformista (eso de que “a función crea o órgano”, que despois se fixa pola herdanza) chamou á alongada Lura ou Chipirón dos mares galegos, “Loligo Vulgaris”. O de Loligo está xustificado porque era como se chamaba en latín. O de Vulgaris
O chourizo é, se cadra, o embutido de porco máis común, non somentes en Galicia, senón en toda a Península e outros moitos países. O chourizo non é outra cousa que un pedazo curto de tripa fina chea de carne de porco picada (canto mellor sexa, mellor), ben enzorzada e, despois, curada ó fume. Xa
Coido que o pobo galego mantívose ó longo da historia, e da prehistoria, gracias ó caldo e ó leite. Vencellado ó caldo está, xa ora, o porco, parente do xabarín… e dalgúns máis. Se vostedes piden nun restaurante un prato de caldo (prato humilde que non se atopa doadamente) verá que ten patacas, cortadas e
Pataca de Galicia (I.X.P.) Read More »
A orixe de todas estas verduras, que son unha mesma, é o nabo (Brassica napus), que coma dí o P. Merino, é unha pranta anual ou bienal, con talo rexo ata un metro e máis de altura. Para describir as suculentas follas o mellor e velas e comelas. As follas tenras do nabo cando empezan
Grelos de Galicia (I.X.P.) Read More »
A Castaña (en portugués Castanha, Chatâigne ou Marron en francés, e en alemán Kastanie) é o froito do castaño, pechado nunha envolta espiñenta, verde, chamada ourizo. Sonvos as castañas de forma acorazonada e de cór caoba. Dentro do ourizo poden atoparse unha, dúas ou tres unidades. En Francia, cando somentes se atopa unha, chámanlle “marron”.
Castaña de Galicia (I.X.P.) Read More »
