O seu nome científico é Octopus vulgaris. O de Octopus refírese a que ten oito brazos arredor da boca. Todos estes brazos, grises coma o corpo e con manchas pardas son, en conxunto, máis longos que o seu corpo en forma de globo. O polbo non ten cuncha, e a súa lonxitude chega a sobardar […]
Non teño que dicirlles que a mazá é o froito da maceira. Xa o sabían. Tudo o que chaman a “cornixa cantábrica” é terra de maceiras. En Galicia e en Asturias a producción non industrializada de mazás é tradicional, porque non hai horta sen maceira. En Galicia atópanse dende a beiramar ata as terras medias,
Os pementos de Arnoia, co de Padrón, son os pementos galegos por excelencia. Todos eles son “capsicum annuum”, pero as variedades e os seus sabores son enteiramente distintos. Os pementos de Arnoia son dunha cor verde clara e grandeiros, de sorte que a súa vocación culinaria é diferente ós de Padrón. O seu sabor é
Pementos de Arnoia Read More »
O percebe é o Pollicipes cornucopia, nome que fai referenza ó dedo polgar ou furabolos. A uña bivalva, feita cadansúa de varias pezas é o extremo do dedo que se fixa ás rocas. O dedo é un pedúnculo carnoso protexido por unha pel moi forte. Seguro que se decatan de que a parte comestible do
O nome científico do salmonete da pedra é Mullus surmuletus L., e convén estremalo do Mullus barbatus L. que é o salmonete de fango, aínda que vive nos fondos non só de fango senon tamén de pedras. Son coma irmáns cáseque xemelgos. Ambolosdous teñen unhas barbillas tactiles que detectan as presas, pero o da pedra
Salmonete da pedra Read More »
Eu coido que dentro da familia das lagostas e espécimes parellos, o Santiaguiño, ó que nomean Scyllarus arctus é, para mín, o rei de todos eles, a pesares de non ter máis de dez centímetros de tamaño. Chegan a chamarlle llagosta, cigarra de mar, cigala, asegún as linguas, e vive nas rochas con fango ata
Coma en cáseque tódalas partes do mundo (ou a lo menos naquelas onde teñan algo que comer) fanse en Galicia os chamados “prebes“, “pebres“, ou “mollos” (coma se nomean tamén en portugués) ou, sinxelamente, “salsas” tradicionais. Para nós, xa que logo, os prebes sonvos adubos líquidos, feitos especialmente a partiren de herbas tradicionais que atopamos
Entre outros nomes, tamén se chama Peixe de San Martiño ou Peixe de San Pedro. Pode que a estes Santos lles gostase tanto coma a nós. Pero este peixe, que pode chegar a ter sesenta centímetros e cinco quilos de peso é, segundo algúns, tan feo ou máis que o peixe sapo. Nos non estamos
Dicir “bica” (que en castelán pode traducirse por “besa”) non é unha orde que se lle dea a un rapaz que estea a carón dunha rapaza, pero así se chama en galego unha seleita e deliciosa lambetada (inda que o rapaz prefera a primeira) e tamén outras cousas máis coma, por exemplo, un xogo de
A sardiña xa morreu e fórona soterrar, vintecinco palanquíns un crego e un sancristán. Co enterro da sardiña rematan as festas do Carnaval, antes da ríxida Cuaresma. As cancións de despedida son variadas, e a posta enriba foi elexida ó chou. Hoxe non teñen xa o propósito anticlerical que tiñan noutros tempos. É un día
